Dziś mijają trzy lata od porwania Alexa Dancyga. Myślę o Nim niemal każdego dnia. Historyk, nauczyciel, kibucnik, człowiek dwóch miejsc i dwóch języków. Ale przede wszystkim – piękny człowiek. Nie umiem napisać o Nim wiele. Są historie, wobec których słowa stają się bezradne. Dlatego zamiast komentarza zostawiam dziś wiersz. „Drugi wiersz dla Alexa Dancyga” z mojej właśnie ukazującej się książki „Wykryto mruganie”. Po polsku, angielsku i hebrajsku. Dla Alexa. I dla pamięci.

#AlexDancyg#7października#NeverForget#Pamiętamy#WykrytoMruganie#poezja