Paweł Szeroki o tomiku „Wiersze dla ludzi”

Paweł Szeroki, wiersze dla ludzi

Oto nieźle „zakręcona” książeczka, świadcząca między innymi o tym, że poeci potrafią się bawić – i sobą, i słowami („Wiersze dla ludzi. Almanach pop(2)_owy”, ORGIA SŁOWA, Kraków 2007, str. 88). Zmajstrował ją redakcyjnie, złożył i wydrukował znany z ciekawych inicjatyw wydawniczych bezet@o2.pl A też opatrzył krótkim wstępem. Ponieważ skrótowo przedstawia ideę tej publikacji, przytaczam w całości.

Almanach „Wiersze dla ludzi” towarzyszy spotkaniu poetek i poetów w Srebrnej Górze na przełomie lipca i sierpnia 2007 r. Poetycki Obóz Przetrwania wymyślił i zaproponował Stefan Rewiński (Kapelusznik), który w pobliskim do Srebrnej Góry – Żdanowie włodarzy i pomieszkuje w swojej słynnej „Piramidzie”. Pra-spotkanie miało miejsce latem 2005, w sierpniu 2006 odbył się pierwszy zbiorowy najazd poetyckich indywiduów w ilości ponad dwudziestu. POP-2 to już prawie profesjonalny festiwal z warsztatami, konkursami i prezentacjami poetów. A także swoim  wydawnictwem. Pewnie nie wszyscy, którzy zechcą przyjechać do Lasu Księżnej i do Srebrnej Góry, znajdą swoje wiersze w tej książeczce (względy organizacyjne i ludzkie są często przeszkodami nie do przezwyciężenia). Tak bywa. Cóż, cieszmy się z lektury, z tego śladu po czymś ulotnym – wierszu, spotkaniu.

W żywej, przepełnionej różnymi formami poetyckimi publikacji swoje wiersze(po kilka) zaprezentowali: Cecylia Serocka, Danuta Myszkiewicz, Michał Krzywak,  Izabela Fietkiewicz-Paszek vel Alter Net, Kalina Kowalska, Mirosław Serocki, Irena Barbier (Arena Solweig), Miłka Maj, Michał Skłodkowski (Spiro), Bogdan Zdanowicz (bezet), Stefan Rewiński, Joanna Bonarska – jaxii, Agnieszka Fajer (Agnes), Kamil Szaflarski (Wesoły Grabarz), Michel Lenglet, Witold Adam Rosołowski (Messalin Nagietka), Lidia Kowalczyk (amandalea), Leszek Wlazło (leszek – niepoeta), Jerzy Rybak, Michał Kowalówka, Jacek Suchowicz, Jacek Sojan oraz goście specjalni: Mirka Szychowiak i Karol Maliszewski. Ta trochę przypadkowa plejada to poeci o różnym stopniu zaawansowania twórczego.  Znajdziemy tu i piszących o sporym dorobku, są i debiutanci. A do najbardziej znanych z przedstawionej grupy należy niewątpliwie krytyk literacki, poeta i prozaik Karol Maliszewski.

Pewnego rodzaju kwintesencją przedstawianej publikacji może być fragment utworu „Nie będzie wiersza” Izabeli Fietkiewicz-Paszek:

(…)
podobno kres to początek – a wtedy
znów łatwo pisać wiersze
zderzać słowa albo lepiej
równo je ustawiać – a niech tam
chociaż pięknie sobie wyglądają
sensu
brak mniej boli

Bowiem zbiornik ten bardziej satysfakcjonuje z zabawowego punku widzenia, niźli krytyczno-literackiego. Innymi słowy: sporo tu twórczej zabawy, żartu, prób odniesień i aluzji do poezji zastanej (zdobyczy cudzych) – nie zawsze przekutych w głos własny. W sumie jednak, jako się rzekło, rzecz  „zakręcona”, warta lektury. Wydawca zrobił jeszcze coś sympatycznego. Na ośmiu końcowych stronach pomieścił zwięzłe noty biobibliograficzne, dopełniając je niebanalnymi fotami autorów. Te foty dobrze siedzą w klimacie całej książki.

Paweł Szeroki /wrzesień 2007/

Prowincjonalny okazjonalnik literacki Łabuź, 62/2007, wrzesień 2007; Wiersze dla ludzi. Almanach pop(2)_owy, ORGIA SŁOWA, Kraków 2007, str. 88