Irena Barbier

Irena Solweig – wiersz dla Izy

 

Dążąc do symetrii (z fr)

 

Motyw z Izy F.P.

 

delektuję się portretem kobiety niewątpliwej

przymykając oczy na rozsierdzone ognisko.

znaczenia, których jeszcze nie udomowiłam, tupią nogą.

było coś o twoich włosach…

a może to jego dotykała twoja dłoń.

i słowa o miłości i śmierci.

w gmatwaninie wątpliwości myślę: jak niełatwo

być kobietą niewątpliwą. jej hipotezy o szczęściu są proste

więc najbardziej prawdopodobne. jak upragniona wieczność.

boska ciemność układa sobie drogę. twoje oczy

znaczą białe kamienie i gasną.

a gdzie czułość, do cholery!

 

buduję most z pytań, które odsuwają wszystkie

zaimki dzierżawcze. dookoła słychać wciąż i jeszcze

szum tataraku.

 

14/02/2011 Sablé

 

 

En allant vers la symétrie

 

le motif d’Iza F.P.

 

 

je savoure le portrait d’une femme indubitable

fermant les yeux sur l’âtre enragé.

les mots que je n’ai pas encore adoptés tapent des pieds.

il y avait quelque chose sur tes cheveux …

ou peut être c’était les siens que ta main touchait

et des mots sur l’amour et la mort.

dans le tourbillon de mes doutes je pense : c’est de loin facile

d’être une femme indubitable. ses hypothèses du bonheur

sont simples donc les plus vraisemblables. comme l’éternité

tant convoitée. l’obscurité divine fait son chemin. tes yeux

marquent les pierres blanches puis s’éteignent.

et la tendresse, bordel !

 

*

je construis le pont de questions qui repoussent tous

les pronoms possessifs. Au alentours bruissent toujours et encore

des roseaux.

 

autorka i adresatka wiersza:

maj2011

Gołuchów, maj 2011

maj 2008 Paryż

Paryż, 2008